Introductie
In het eerste jaar van mijn master Medical Pharmaceutical Sciences aan de Rijksuniversiteit Groningen bekroop me het gevoel dat ik toe was aan iets nieuws. Al maanden vertelde ik aan m’n vrienden dat er een ‘power move’ aan zat te komen, en uiteindelijk wist ik dat een periode in het buitenland precies was waarnaar ik zocht. Dankzij de contacten en medewerking van dr. Brudel en professors Henning en Kampinga heb ik de kans gekregen om 6 maanden onderzoek te doen aan het lab van prof. Nattel aan het Montreal Heart Institute. Het lab richt zich voornamelijk op het vergroten van het inzicht in hartritmestoornissen en op het vinden van nieuwe therapeutisch aangrijpingspunten hiervoor.

Aankomst en kennismaking
Na een vermoeiende reis van ongeveer 14 uur met een 4 uur tussenstop op Londen Heathrow zette ik op 25 Februari 2008 aan het begin van de avond voet aan Canadese bodem. ‘Quebecois’ bodem is beter gezegd want in Montreal, de grootste stad van de Canadese provincie Quebec, voelt men zich niet zo verbonden met moederland Canada. Min 20 graden Celsius was ook wat kouder dan ik gewend was, dus ik heb na aankomst op het vliegveld snel een taxi gepakt naar m’n nieuwe appartement. M’n appartement lag niet in de mooiste buurt van Montreal maar gelukkig was het erg ruim en warm. Mijn onderzoeksproject begon pas in m’n tweede week na aankomst dus heb ik in de eerste week wat rondgekeken in de stad en heb ik kennis gemaakt met de andere bewoners van het complex. Het overgrote deel van Montreal is Franstalig en dat was even wennen aangezien ikzelf geen woord Frans sprak. Gelukkig zijn de inwoners van Montreal erg relaxed en geduldig, zelfs in de buurt waar ik woonde. Als je uitlegt dat je uit Europa komt is men altijd wel bereid je te helpen, zo goed en zo kwaad als dat kan.

Montreal
Ik kwam er al snel achter dat in Montreal veel dingen wat anders gaan dan in Nederland. Een groot gedeelte heeft te maken met het klimaat. De eerste sneeuw in Montreal valt vaak in begin November en blijft dan liggen tot begin april. In de tussenliggende 5 maanden blijft de stad dus bedekt met een dikke laag sneeuw en dat geeft een aantal beperkingen, maar ook mogelijkheden. Zo zijn er mensen die tijdens de wintermaanden langlaufend door de grote parken naar hun werk gaan en kan er gelanglauft worden op het park Mont Royal. Geshopt word er ‘s winters alleen in het grootste ondergrondse winkelcomplex ter wereld. Overlast door sneeuw is er ook. Als er in een weekend weer veel sneeuw is gevallen is iedereen maandagmorgen bezig met het uitgraven van hun auto. Ik liep dan altijd vrolijk glimlachend naar het metrostation. Voetbal als sport kennen (en kunnen) ze nauwelijks en alle aandacht gaat daarom uit naar de Montreal Canadiens; de wereldberoemde ijshockey club. In downtown zijn er een groot aantal sportbars waar men met honderden tegelijk de wedstrijden van de Canadiens volgt onder genot van een biertje en een schaal pittige chickenwings.
Als in de zomer de sneeuw begint te smelten verandert Montreal en is er weinig dat nog doet herinneren aan de tijd van de winter. Alleen de grote hoeveelheden sneeuw die tijdens de wintermaanden vanuit de stad naar grote stortplaatsen worden gebracht blijven de hele zomer liggen, en zijn dus een aandenken aan de tijd waarin het de sneeuw nog overheerste. De omslag naar heerlijke temperaturen van 25 graden is zo gemaakt en dan begint er in Montreal een aaneenschakeling van festivals die vaak gratis toegankelijk zijn. Bovendien worden er in het Jean Drapeau Parc een groot aantal concerten en festivals gegeven en wordt de jaarlijkse Grand Prix van Canada gehouden op het circuit van het park. Vooral in de zomer maanden is Montreal in mijn beleving een erg prettige stad om in te leven.

Onderzoek
Het onderzoeksvoorstel waarmee ik naar Montreal ben vertrokken had betrekking op de rol van microRNAs in de ontwikkeling van hartritmestoornissen. Het microRNA onderzoeksveld is booming business en het electrophysiology lab van het Montreal Heart Institute onder had wel oren naar het idee om te gaan zoeken naar microRNA die gereguleerd zijn in atrium fibrilleren. Tegen de tijd dat ik aankwam waren er echter al zoveel vorderingen gemaakt op dit onderwerp dat het uitvoeren van het plan niet zinvol meer was. We besloten daarom om de onderzoeksmethode van eerste plan toe te passen op het ziektebeeld long QT syndrome. Long QT syndrome is een aandoening waarbij het gevaar bestaat op de tachy-arrhythmie (het heel snel kloppen van het hart) torsades de pointes die een dodelijke afloop kan hebben. Daarnaast hebben we onderzoek gedaan naar de regulatie van microRNA-1 in hartfalen en hebben we gekeken naar de invloed van microRNA-1 op de expressie van twee essentiële ionkanalen in het hart (connexin43 en Kir2.1). Met name de data van het hartfalen project zijn veelbelovend en op het lab is men nu druk in de weer met vervolgexperimenten, in de hoop de functionele betekenis van de microRNA-1 regulatie in hartfalen te achterhalen.
Voor mij persoonlijk was het een hele uitdaging om op een goed moment m’n spullen te pakken en naar een compleet onbekende wereld te gaan. Maar de hoeveelheid nieuwe indrukken is enorm en ik heb er een fantastische ervaring voor teruggekregen. Mijn dank gaat uit naar de Saal van Zwanenbergstichting, niet alleen voor de financiële bijdrage aan mijn project, maar ook voor het mogelijk maken van buitenlandse stages voor medische studenten in het algemeen.