Introductie
Voor mijn Neuroscience master aan de Vrije Universiteit (VU) Amsterdam heb ik mijn eerste stage gedaan aan het Center for Neurogenomics and Cognitive Research (CNCR), bij de afdeling Medical Genomics. Deze stage beviel erg goed en voor mij was het toen al duidelijk dat ik verder wilde in Neurogenomics. Mijn tweede stage wilde ik graag in het buitenland doen aan een vooraanstaande universiteit, en na een gesprek met mijn professor had ik een hele lijst voor me liggen met alle mogelijkheden voor het volgende jaar! Wilde ik aan een Drosophila model van Huntington disease gaan werken in New York? Of aan hetzelfde onderwerp als mijn eerste stage in Washington DC..? Uiteindelijk sprong er een stageplek voor mij uit: onderzoek naar Huntington disease aan het Center for Human Genetic Research (CHGR) bij Marcy MacDonald, professor aan Harvard Medical School. De combinatie van Neurogenomics aan een vooraanstaande universiteit en een begeleidster die mijn professor persoonlijk kende leek mij ideaal. Uiteindelijk ben ik via Marcy MacDonald bij Sue Cotman terecht gekomen, zij is Instructor in Neurology en werkt aan Juvenile Neuronal Ceroid Lipofuscinoses (JNCL), een ernstige stofwisselingsziekte bij kinderen. Een andere ziekte, maar de zeldzaamheid ervan en het feit dat ik een drugscreen zou gaan doen sprak me erg aan. Misschien dat onze resultaten uiteindelijk zouden kunnen leiden tot een therapie voor deze kinderen.

Het onderzoek
Tijdens mijn stage aan het CHGR heb ik erg veel geleerd. Ik kan inmiddels goed uit de voeten met High-throughput screening assays en ik kan feilloos in 384-well platen pipetteren (al wordt dat tegenwoordig steeds meer automatisch gedaan, maar de ervaring is nooit weg toch?). We hebben verschillende drug compounds getest en kwamen uiteindelijk een serie aan compounds tegen die een groter effect had in het JNCL celmodel vergeleken met het gezonde celmodel. Erg interessant en misschien dat we op deze manier uiteindelijk de onderliggende moleculaire pathways kunnen ontrafelen en bijdragen aan een therapie voor deze ziekte. Naast mijn ervaringen in het lab heb ik veel seminars gevolgd en meegedaan aan verschillende congressen. Een hele leerzame ervaring en het grootste verschil met mijn onderzoek in Nederland vond ik niet het labwerk, maar de vooraanstaande wetenschappers die elke week kwamen spreken. Ik heb af en toe diep in mijn verslagen moeten graven om er achter te komen dat een van de sprekers toch wel erg vaak in de referentielijst van mijn scriptie te vinden was.

Wonen en leven in Boston
Boston is een heerlijke stad om te wonen. Ik heb erg veel geluk gehad met het huis waarin ik terecht kwam, voor 700 dollar per maand had ik een grote kamer in een typisch “New-England style” huis in Cambridge, met geweldige huisgenoten! De Whole Foods, mijn favoriete supermarkt, zat op de hoek en ook naast mijn werk. Met de metro was het slechts een paar haltes naar het CHGR en deze metro bleek later ook de enige lijn die geen hinder ondervond van de sneeuwstormen in december! Ik ben ook heel blij dat ik alle seizoenen mee heb mogen maken, van een erg warme zomer tot een prachtige herfst en ijskoude winter. Ik ben de maanden februari/ maart niet in Boston geweest, maar volgens mijn vrienden en collega’s miste ik er niets aan! Het zou alleen maar kouder worden en veel te lang winter blijven... Naast Boston ben ik ook erg vaak in New York geweest, de busreis is slechts 4 uur en kost 40 dollar voor een retour. Veel vrienden die me kwamen opzoeken zijn ook naar New York geweest of vlogen via New York, ik kan wel zeggen dat ik er bijna elke maand ben geweest! Zeker een aanrader als je in Boston zit en elk seizoen heeft zo zijn pluspunten. Central Park in de zomer, de kerstboom en schaatsbaan bij het Rockefeller Center in de winter... Allebei must sees!

Toekomstplannen
Eenmaal terug in Nederland kijk ik met veel plezier terug op mijn tijd in Boston. In mei begin ik aan mijn PhD op de afdeling binnen het CNCR waar ik mijn eerste masterstage heb gedaan. Ik weet zeker dat mijn ervaringen aan het CHGR van pas gaan komen. Ik begin weer met een High-throughput screening assay en ga misschien zelfs verschillende drug compounds testen. Ik verschuif wel naar een ander veld, namelijk Alzheimer’s disease, maar het is zeker een optie om voor een postdoc positie terug te gaan naar mijn afdeling in Boston!