Introductie
Ik studeerde fundamentele biomedische wetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. Tijdens mijn eerste stage, bij de afdeling Klinische Genetica aan het Erasmus MC in Rotterdam, kwam ik in contact met Professor Galjaard. Ik vertelde hem dat ik graag mijn tweede stage in het buitenland wilde doen en of hij me daarbij wilde helpen. Ik kreeg een aantal e-mail adressen en ben toen direct contact gaan zoeken, wat resulteerde in een mogelijke stage in San Diego en in New York. Ik besloot ze allebei te gaan doen, het waren goede onderzoeksinstellingen en ik vond het natuurlijk niet vervelend om eens beide kusten van de VS te zien. In juli 2003 ben ik naar San Diego vertrokken en met de kerst ben ik naar New York gevlogen om daar tot juni 2004 te verblijven.

Onderzoek
In San Diego ben ik op het Salk Institute in het lab van Andrew Dillin gaan werken aan de Insulin/IGF-I pathway. Het ging meteen erg goed, ik ging vaak tussen de middag met Andrew een uurtje surfen, terwijl we in het water, wachtend op de perfecte golf, wetenschap bespraken. Ik kwam er achter dat in de wateren van Californië meerdere wetenschappers rond dobberen, Nobelprijswinnaar Kary Mullis (1993) surfte een stukje verderop! Salk was echt fantastisch, iedere week kwamen de ‘bigshots’ over de hele wereld hun praatjes houden, terwijl alle studenten tussen de middag met ze mochten lunchen.   
    
In New York ben ik op het Skirball Institute (NYU Medical Center) in het telomeer biologie veld bij Susan Smith gaan werken, mijn taak was om de bindingspartners van een nieuw ontdekt eiwit te identificeren. In New York was wetenschap bedrijven heel anders dan in Nederland en San Diego, erg individueel. In het begin had ik de nodige aanpassingsproblemen, maar later ging het allemaal goed, ik had de New Yorkse mentaliteit te pakken!

Naast het Onderzoek
Ik had met Andrew afgesproken dat ik iedere dag zou werken, maar dat ik wel af en toe vrij kon krijgen als ik naar een nationaal park wilde, ik zat immers wel in Californië. Dit was geen probleem (in het weekend werkte ik trouwens niet fulltime) want ik had gewoon een pas waardoor ik 24-7 op het lab kon zijn. Het leven was een beetje om het werk heen gebouwd, je werkt en daarnaast heb je soms tijd voor andere dingen. Surfen als ik in San Diego was en verder een aantal keren naar Las Vegas, Los Angeles en met mijn ouders nog naar de Grand Canyon geweest.

In New York woonde ik in International House, vlakbij de Universiteit van Columbia. We woonden hier met 700 andere internationale ‘graduate’ studenten. Hierdoor heb ik veel mensen leren kennen, iets wat erg belangrijk is aangezien het in New York soms moeilijk is contacten te maken. International House organiseerde veel dingen zoals concerten, feesten en professional interest nights, waar ze oud bewoners lieten komen zodat je met hen over je verdere loopbaan kon praten. Ikzelf heb samen met een aantal andere bewoners een maandblad opgezet, I House Matters.Van de 5 maanden dat ik daar zat ben ik welgeteld één keer van het eiland Manhattan afgeweest, om naar Washington DC te gaan. 

Terug in Nederland
Ik was alweer een aantal maanden terug in Nederland toen ik werd gevraagd om in opdracht van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen een werkstuk opzet te maken naar aanleiding van de uitreiking van de Heineken Wetenschapsprijzen in oktober 2004. Aan de hand van deze opzet moeten VWO scholieren een verdiepend werkstuk schrijven over een ‘hot topic’ binnen de wetenschap. De reden waarom ik hiervoor werd gevraagd was omdat het onderzoek dat ik in New York heb verricht precies aansloot op hetgeen de ontvanger van de Heineken wetenschapsprijs voor de Geneeskunde (Elizabeth Blackburn) aan de Universiteit van Berkeley heeft gedaan.

De Toekomst
Door de stages in Amerika heb ik ontzettend veel geleerd, mijn wereld is groter geworden en ik weet nu ook veel beter wat ik wil. In mei 2005 ben ik naast mijn studie biomedische wetenschappen ook klaar met mijn bachelor rechten. Op dit moment ben ik me aan het oriënteren op de (internationale) arbeidsmarkt. Ik zou graag een baan willen vinden waarmee ik de kennis en inzichten van beide studies kan gebruiken. Mijn grootste droom is om over een aantal jaren een MBA opleiding aan de Universiteit van Columbia te volgen.

De stages in de VS waren in alle opzichten geweldig, zowel op onderzoeksgebeid als ook daarbuiten. Deze onderneming is mede mogelijk gemaakt door de Dr. Saal van Zwanenberg Stichting en ik ben ze daarvoor ook erg dankbaar.