Over de Stichting Dr. Saal van Zwanenberg Prijzen Fellowships Lezing Aanmelden
Homepage > Fellowships > Verslagen verstrekte fellowships > Lot de Witte
  Sefanja Achterberg
  Annelies Agterof
  Marijke van Aken
  Maarten Anderegg
  Hanna van Antwerpen
  Edwin van Asseldonk
  Martijn van Attekum
  Karlijn Bastiaansen
  Mirjam Belderbos
  Sophie Bernelot Moens
  Gerard Boink
  Sarah Bovenberg
  Hans Buiter
  Dorith Claushuis
  Jonathan Coutinho
  Laura Daenen
  Hannah Degeling
  Mila Donker
  Karyn Feenstra
  Marlou Florack
  Fieke Froeling
  Daan Geerke
  Thijs Giezen
  Rubi de Groot
  Sasja Heetveld
  Hanke Heun
  Onno Holleboom
  Sascha Hoogendoorn
  Luc Jansen
  Janneke Jaspers
  Charlotte Keyzer
  Joris Koetsveld
  Job Komen
  Hidde Kroon
  Marijn Kuijpers
  Maayke Kuijten
  Arjan van Laarhoven
  Hiddo Lambers Heerspink
  Nadine Mascini
  David Maussang-Detaille
  Monique van Meegeren
  Maurits van Meer
  Vincent de Meijer
  Marieke Meijs
  Gwenn Mulder
  Robert Neijzen
  Christiaan Nijst
  Kees-Pieter Paul
  Vincent Pelgrom
  Daniël van Raalte
  Annemarie van Rossum
  Sanne Schoffelen
  Robbert Strijbosch
  Marvin Tanenbaum
  Rosalie Teeuwen
  Karin Theune
  Irma van Tuijl
  Chantal Verkleij
  Hanneke Vlaming
  Robbert de Vries
  Annick van de Ven
  Maudy Walraven
  Femke van de Water
  Lianne Willems
  Lieke Winkelmolen
  Michel Wissing
  Lot de Witte
  Annelien Zweemer
Lot de Witte
Persoonlijk verslag Lot de Witte

Het idee voor een onderzoeksproject
Tijdens mijn promotieonderzoek bij de afdeling celbiologie en immunologie aan het VUmc, wilde ik heel graag naar een lab in de Verenigde Staten. Op een congres in New York leerde ik Dr. Gallay en de mensen in zijn groep kennen. Het klikte gelijk. Mijn begeleider, ik en de mensen van Gallay praatten veel over onze resultaten, ideeën en de presentaties. We kregen toen plannen voor een gezamenlijk onderzoek op het Scripps Research Institute. Weer terug in Nederland hebben we het project verder uitgedacht en heb ik subsidie aangevraagd. Toen ik hoorde dat ik financiering van de Saal van Zwanenbergstichting kon krijgen, kon tot mijn vreugde het hele plan doorgaan.

Het onderzoek
In mijn promotieonderzoek in Nederland kijk ik naar moleculaire mechanismen die een rol spelen bij de overdracht van virussen, met in het bijzonder de seksuele overdracht van HIV. Door ons onderzoek hopen we aangrijpingspunten te vinden voor het ontwikkelen van een crème die de seksuele overdracht van HIV kan voorkomen. Men denkt dat dendritische cellen en Langerhans cellen in de genitale slijmvliezen een belangrijke rol spelen, maar de onderliggende mechanismen zijn nog deels onbekend. Tijdens mijn onderzoek in La Jolla heb ik een nieuwe receptor geïdentificeerd (syndecan-3) die kan zorgen voor HIV overdracht naar de T cellen via dendritische cellen. Verder heb ik gewerkt aan het opzetten van virologische modellen voor het onderzoek naar HIV via Langerhans cellen. We weten vanuit de epidemiologie dat ontsteking een risico is voor het krijgen van HIV. Terug in Nederland heb ik de rol van Langerhans cellen tijdens ontsteking onderzocht. We hebben gevonden dat ontsteking niet alleen door wondjes maar ook door Langerhans cel activatie HIV transmissie kan vergroten. 

Immunologie op het Scripps Research Institute.
Het Scripps Research Institute ligt in La Jolla net buiten San Diego, California. Het ligt in een stukje fantastische natuur met prachtig uitzicht over de oceaan en de lokale surfers. Ik vond het instituut een zeer inspirerende omgeving voor wetenschappelijk onderzoek. Overal zag ik kleine groepjes met elkaar overleggen en discussiëren. De afdeling immunologie is groot en onderverdeeld in kleine onderzoeksgroepen die vrij zelfstandig opereren. Ik vond het leuk dat bij de groep van Dr. Gallay iedereen op dezelfde plekken proeven doet, overlegt, schrijft en leest. Het was daardoor gezellig tijdens alle vormen van werk, maar ook vond er vaker dan in Nederland discussie plaats buiten de besprekingen. Dr. Gallay en de mensen in zijn onderzoeksgroep waren extreem behulpzaam, geïnteresseerd, en hardwerkend maar ook regelmatig in voor een uitje. Ook na mijn bezoek heb ik nog veel contact gehouden en ik hoop ooit nog een terug te keren.

Het leven in San Diego
Ik had geen woonruimte geregeld voordat ik uit Nederland vertrok. Ik was dan ook blij dat ik op mijn tweede dag in San Diego een hospita vond die kamers verhuurde aan internationale studenten. In het begin schrok ik (als zelfstandige Nederlander), want je moest een kleine kamer delen met een huisgenoot en er werd verwacht dat je met iedereen in het huis bij de avondmaaltijd aanwezig was. Uiteindelijk was ik heel blij dat ik daar kon verblijven. Het huis lag aan de kust en mijn huisgenoten waren binnen een week al vrienden waarmee ik van alles kon doen, zoals uitgaan, surfen, een tripje naar Mexico en de dierentuin. De mensen in San Diego zijn enorm gastvrij, vriendelijk en vinden het leuk om mensen uit het buitenland te ontmoeten. De vrienden van mijn huisgenoten nodigden mij ook al snel uit voor de BBQ, het strand, of een verjaardagsfeestje.
Aangezien ik gek ben van fietsen, kocht ik, tegen de adviezen van mijn hospita in, een oude fiets om naar het werk te gaan. Het was een fantastisch tocht langs kliffen, het strand en onder de zon. Maar na 3 dagen moest ik mijn hospita gelijk geven, een auto sneed mij af, waardoor ik van mijn fiets viel en een gebroken rib had. Toen kreeg ik een snelcursus in het gezondheidsstelsel in de Verenigde Staten, zonder creditcard of 3000 dollar cash werd ik niet geholpen.

Ik heb een fantastische tijd gehad in San Diego en op het Scripps Research Institute in de groep van Dr. Gallay. Ik hoop zeker nog een keer terug te gaan als ik gepromoveerd ben. Ik wil hierbij de Saal van Zwanenbergstichting hartelijk bedanken!

Lot de Witte

Downloads

Copyright © 2010 Merck Sharp & Dohme Corp., a subsidiary of Merck & Co., Inc., Whitehouse Station, N.J., U.S.A.