C.P.L. Paul, Geneeskunde student,
Wetenschappelijke Stage, oktober 2005 tot april 2006
Division of Human Gene Therapy
University of Alabama at Birmingham

"Een Half Jaar Leven, Leren en Onderzoek in Birmingham, Alabama USA"

Eén oktober 2005 arriveerde ik in Birmingham, Alabama USA, alwaar ik ruim een half jaar lang aan de Division of Human Gene Therapy (GTC) van de University of Alabama at Birmingham (UAB) onder leiding van Prof. Dr. Curiel in het kader van mijn wetenschappelijke stage ter afsluiting van de doctoraal fase van mijn studie Geneeskunde, onderzoek zou gaan doen naar de therapeutische mogelijkheden van  aangepaste verkoudheidsvirussen (adenovirussen) op hersentumoren (glioblastoma multiforme of kortweg GBM).

De eerste dagen verbleef ik in een hotel dicht bij het laboratorium. Via een “apartmentconsulant” heb ik op de derde dag van mijn verblijf een appartement te pakken gekregen in een studentenflat. Huren in Amerika is duur, waar je ook zit. Ik was zelf voor een studio-apartment (eenkamerwoning) zeshonderd dollar per maand kwijt (excl. parkeerkosten). Wat ook tegenviel is de verstaanbaarheid van de Amerikaanse Zuiderlingen. Met name de mensen in de dienstverlening (mijn apartmentconsultant, winkelbediendes, receptionisten, autodealers) hebben een heel sterk accent (de zogenaamde Southern Drawl), waar ik toch wel even aan moest wennen, maar na een maand zelf ook te pakken had.

Een cultureel verschil waar men bij stil dient te staan voor verblijf en interactie met Amerikanen in met name het Zuiden (maar in mindere mate ook het Noorden) van de VS, is dat het een zeer Conservatief-Republikeins, Christelijke gemeenschap is. De liberale Nederlandse normen en waarden omtrent geloof, euthanasie, abortus, wapenbezit, (soft)drugsgebruik, homofilie en homo-huwelijk enz. enz. enz. worden niet geaccepteerd en door middel van citaten met de vinger op de Bijbel bestreden.  

Te midden van deze zeer conservatieve en gelovige gemeenschap heeft zich toch in Birmingham (de grootste stad in het zuiden van Amerika, met bijna een miljoen inwoners) een gigantische universiteit kunnen vestigen, die zich heeft toegespitst op de medische wetenschap. Waaraan ik mijn onderzoek aan de Division of Human Gene Therapy, gericht op virotherapie tegen Gliomablastoma Multiforme (Glioma tumorcellen Graad IV; kwaadaardige hersentumoren) in de volgende zes maanden zou uitvoeren.

Naast de experimenten die ik heb uitgevoerd in het kader van het onderzoek naar het effect van de xeno-adenovirussen op glioblastoma multiforme tumorcellen (zie "wetenschappelijke verslaglegging" voor details), heb ik met verschillende onderzoekers van ondermeer de UAB en Harvard Medical School samengewerkt op het gebied van stamcelonderzoek en ovariumkanker.

Tien t/m 13 november 2005 heb ik mogen deelnemen aan het internationale wetenschappelijk congres "Cold Spring Harbor Laboratory; Target Definition & Vector Design for Molecular Medicine" (http://www.uab.edu/genetherapy). Dit congres werd gehouden op de historische gronden van "Cold Springs Laboratory" op Long Island, New York waar Nobel Prijswinnaars Dr. James Watson en Dr. Francis Crick de moleculaire structuur van DNA ontdekte. Een weekend lang kwamen de grootste namen van de internationale Gentherapie wereld bijeen, om hun nieuwste wetenschappelijke ontdekkingen aan elkaar te presenteren en te praten over de te stellen doelen voor de komende onderzoeksjaren op het gebied van de "Targeting" van therapeutische middelen binnen de Gentherapie, het onderwerp waar mijn onderzoek zich ook op richt. Dit was het eerste officiële wetenschappelijke congres waaraan ik deel heb kunnen nemen en naast de vele boeiende presentaties, was het ook erg leuk met de "Bigshots" van de Gentherapie 's avonds een biertje te kunnen drinken en te praten over de tactiek en spanning achter baseball.

In april 2006 kon ik na het afronden van de laatste experimenten aan het laboratorium in Birmingham terugkeren naar de Gentherapie–Neurochirurgie vakgroep van het VUMC. Begin juli heb ik mijn gegevens gepresenteerd aan de gehele Gentherapie vakgroep van het VUMC ter afronding van mijn wetenschappelijke stage en doctoraal fase van mijn studie. Ik hoop eind 2006 mijn bul van de Faculteit der Geneeskunde van de Vrije Universiteit te Amsterdam in ontvangst te mogen nemen. Momenteel ben ik de verkregen data aan het verwerken in een -mogelijk te publiceren- wetenschappelijke paper.

Ik zou dit ervarinsverslag willen afsluiten door iedere student aan te raden, om als hij/zij ertoe de kans ziet een deel van de studie in het buitenland te kunnen volgen, dit ook echt te doen! De ervaringen en indrukken die een langer verblijf in het buitenland –en buitenlands onderzoeksinstituut- met zich meebrengen zijn zeer waardevol voor de verrijking van je wetenschappelijke kennis, je persoonlijke ontwikkeling en toekomstige carrière.

Als laatste wil ik de Dr. Saal van Zwanenberg Stichting hartelijk danken voor hun financiële bijdrage aan mijn stageperiode in Birmingham. Zonder deze bijdrage van de stichting was voor mij deze ontzettend leuke en leerzame buitenlandstage niet mogelijk geweest.