 Inleiding
Al vanaf het begin van mijn opleiding scheikunde aan de Universiteit Utrecht speelde ik met het idee om een deel van mijn opleiding in het buitenland te gaan volgen. Toen ik tijdens mijn master het aanbod kreeg om stage te gaan lopen in Madrid, heb ik deze kans dan ook meteen gegrepen. Via Prof. dr. Liskamp ben ik terechtgekomen bij het Instituto de Química Médica (IQM) van het C.S.I.C. in Madrid, een instituut dat onderzoek doet naar het ontwerp en de synthese van nieuwe geneesmiddelen, alsmede naar de identificatie van potentiële nieuwe targets voor therapie. Het IQM is een gerenommeerd instituut in Spanje; in 2005 is het onderzoek van het dit instituut door een internationale evaluatie commissie als beste beoordeeld op het gebied van Medicinal Chemistry in Spanje, hetgeen mijn motivatie om hier stage te gaan lopen alleen maar groter maakte. Onderzoek
Het onderzoek dat ik heb gedaan is gericht op de ontwikkeling van prodrugs van acyclovir, een antivirale verbinding die onder andere actief is tegen het Herpes Simplex Virus. Door zijn fysisch-chemische eigenschappen is acyclovir niet geschikt is voor oraal gebruik, en daarom kan het ontwikkelen van prodrugs van deze verbinding bijdragen aan een bredere toepasbaarheid als medicijn.
Alle formele zaken betreffende mijn stage werden geregeld via Prof. dr. Camarasa en Dr. Velazquez, en deze laatste was ook mijn aanspreekpunt op het instituut. Ik ben ontzettend enthousiast ontvangen, en voelde me vanaf de eerste dag erg welkom. Op het lab werd ik begeleid door een PhD student, die me vooral in het begin geholpen heeft met leren werken met nieuwe apparatuur, en het ontdekken van de gang van zaken op een Spaans lab.
Al meteen merkte ik dat er in Spanje veel sterker sprake is van hiërarchie dan in Nederland: je mag niet zomaar zelf emails sturen of een buurman vragen of je een apparaat kunt gebruiken. Alles is strak op papier vastgelegd, en daar wordt niet gemakkelijk van afweken. Contacten met partner-instellingen, bijvoorbeeld voor het biologisch testen van onze verbindingen, gaan in Spanje allemaal via de professor. Ik realiseerde me dat we in Nederland als studenten erg veel rechten en vrijheid hebben, maar na enige aanpassing heb ik het op het Spaanse lab erg naar mijn zin gehad. Naarmate ik wat langer op het lab werkte, kreeg ik ook beter door hoe het systeem in elkaar stak. Als ik mijn ideeën bij de juiste persoon en op de goede manier beargumenteerde, kreeg ik ook heel veel vrijheid om het onderzoek naar mijn hand te zetten. Ik heb hierdoor heel zelfstandig leren werken, iets wat bij later onderzoek in Nederland van grote waarde kan zijn.  Leven in Madrid
Madrid is echt een stad die 24 uur per dag leeft. Mensen zijn veel op straat, eten en drinken veel buiten de deur, en het levensritme is heel anders dan in Nederland. Het leven in Madrid lijkt van een afstandje druk en hectisch. Op elk groot kruispunt staan verkeersregelaars driftig te zwaaien, automobilisten aarzelen nooit om hun toeter te gebruiken, de straten in het centrum zijn nooit leeg, zelfs ’s nachts niet, en in de metro sta je vaak als sardientjes in een blik. Ondanks al deze drukte gaat het leven eigenlijk een stuk langzamer dan in Nederland. De metro rijdt langzaam, mensen lopen langzaam, eten langzaam, en daar moest ik in het begin als efficiënte Nederlander erg aan wennen. Toen eenmaal de zomer aanbrak begon ik de Madrilenen echter wel te begrijpen: het is in deze stad gewoon te heet om snel te zijn. Je moet je echt aanpassen om prettig in deze stad te kunnen leven, en dat is aardig gelukt.
Naast de lange dagen op het lab heb ik gelukkig ook nog wel tijd gehad om in weekenden en tijdens feestdagen wat van de omgeving te zien. Spanje is een groot en heel divers land, en de mensen zijn vaak erg hartelijk en authentiek. Ik kijk met erg veel plezier terug op mijn stage in Madrid. Ik heb hier erg veel geleerd, zowel onderzoeksvaardigheden als de Spaanse taal, en natuurlijk heb ik een stuk levenservaring opgedaan. Dankzij de Saal van Zwanenbergstichting heb ik mijn verblijf in deze relatief dure Spaanse hoofdstad optimaal kunnen benutten, en heb ik me hier goed thuis gevoeld. Hartelijk dank hiervoor! |