Voorbereiding - algemeen
In het curriculum van de studie geneeskunde aan de Universiteit Utrecht dat in 1999 van start is gegaan, is het zesde jaar ingedeeld als zogenaamd “schakeljaar”. In dit schakeljaar heeft men de keus om minimaal 3 en maximaal 6 maanden wetenschappelijk onderzoek te doen in een zelf te kiezen onderzoeksgebied. Gedurende eerdere onderzoekservaring werd ik reeds gegrepen door het doen van onderzoek en ontwikkelde ik de overtuiging dat ik minimaal 6 maanden onderzoek wilde doen, met de ambitie dit onderzoek eventueel voort te zetten in een promotieonderzoek.Daarnaast koesterde ik reeds lange tijd de wens dit onderzoek uit te voeren in het buitenland.

Aangezien mijn interesse met name de infectieziekten betreft en ik graag kennis wilde maken met het doen van basaal onderzoek, kwam ik via een samenwerking tussen de afdeling virologie van het Eijkman-Winkler Instituut in het UMCU en het Genome Institute of Singapore (GIS), in contact met Dr. Mark Seielstad.

Een jaar voor aanvang van mijn stageprogramma kreeg ik te horen dat ik welkom was in zijn groep in het Genome Institute of Singapore en dat ik kon werken aan het project dat in samenwerking met het Eijkman-Winkler Insituut in Utrecht verliep: het identificeren van genen die van invloed zijn op de immuunrespons na hepatitis B vaccinatie. In deze studie wordt gebruik gemaakt van samples van een eerder in Indonesie verrichtte vaccinatiestudie, welke uitgevoerd was door onder andere Greet Boland van de afdeling virologie van het Eijkman-Winkler Instituut.

Gedurende een jaar werd ik op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen betreffende dit project en kon ik een onderzoeksvoorstel schrijven en me gaan richten op verdere voorbereidingen.

Financieen
Aangezien ik zelf verantwoordelijk zou zijn voor alle kosten tijdens deze buitenlandstage, heb ik vele fondsen aangeschreven. Het leven in Singapore is goedkoper dan in Nederland, met name betreft het dagelijks leven. De kosten voor huisvesting zijn ongeveer vergelijkbaar.

Verschillende fondsen stellen verschillende voorwaarden, dus mijn advies is met het aanschrijven van fondsen vroegtijdig te beginnen.

Visum
Voor het verblijf van een half jaar in Singapore heb je tevens een visum nodig. Echter dit werd vrijwel geheel geregeld door het GIS, het enige dat ik hoefde te doen was het invullen van een formulier en dit naar hen terug sturen. Eenmaal in Singapore diende ik, nadat ik in een medische keuring “gezond” verklaard was, naar het “Ministry of Manpower” te gaan, waar mijn visum gemaakt werd.

Huisvesting
Gedurende de gehele voorbereiding merkte ik een enorme adequate betrokkenheid, met snelle reacties op mijn emails met vragen en dergelijke. Voor het vinden van huisvesting werd ik in contact gebracht met de housing agent van het instituut. Zij kwam echter met een aantal beperkte voorstellen waar ik me niet geheel prettig bij voelde (of een groot appartement voor mezelf alleen of een klein kamertje in huis bij een familie uit Maleisie). Naar aanleiding van zoektochten op het internet en op aanraden van een aantal mensen wonende in Singapore, besloot ik zelf via internet iets te zoeken. Aangezien in Singapore veel buitenlanders werkzaam zijn, zijn veel mensen op zoek naar een huisgenoot. Ik besloot naar Singapore te vertrekken en mijn eerste dagen te gebruiken voor het vinden van een woning. Hierbij had ik de luxe positie dat ik kon logeren bij vrienden, echter ik zou het ook aanbevelen als je een aantal dagen in een ho(s)tel zou moeten doorbrengen. Het is namelijk heel goed mogelijk in een dag 5 tot 10 bezichtigingen te hebben, dan krijg je een beetje een indruk van de woningen en kan je huisgenoten zien met wie je komt te wonen. Ik had na 2 dagen een heel leuke kamer gevonden, 15 minuten met de metro van het instituut en met een leuke huisgenoot uit Australie.

Singapore - stageprogramma
Bij mijn aankomst was de genotypering van de helft van de single-nucleotide polymorphisms (SNPs) reeds voltooid en zou ik me bezig gaan houden met de genetisch/epidemiologische analyses en zoeken naar statistisch significante verschillen in frequenties van genotypes in 530 normal responders en 406 non-responders op het hepatitis B vaccin.

In het laboratorium in Singapore is een team van technicians werkzaam die de ene na de andere “high-throughput” genotypering uitvoerd voor verschillende projecten. Zo ook de genotypering van 6091 SNPs voor het hepatitis B project. Hierdoor heb ik gedurende mijn stage slechts enkele dagen in het laboratorium zelf de genotypering uitgevoerd en me daarna volledig op de analyses gericht.

Dit geeft meteen de situatie in het GIS aan: de regering in Singapore investeert enorm in wetenschappelijk onderzoek waardoor er heel veel geld beschikbaar is. In het laboratorium worden dan ook veel experimenten gedaan door voornamelijk Singaporese technicians. Verder werken er enorm veel mensen uit Europa en de VS. Mijn project stond onder leiding van Dr. Mark Seielstad, een Amerikaan, en Dr. Martin Hibberd, een Brit. Verder werkte ik veel samen met een Spaanse, Franse en Zweedse postdoc. Mijn team en het instituut is dus erg internationaal, wat erg leuk en leerzaam was.

Voor een meer inhoudelijk verslag van het onderzoek dat ik gedaan heb, verwijs ik graag naar het verslag van mijn fellowship. Momenteel heb ik nog steeds frequent contact met mijn begeleiders van het GIS om de laatste resultaten te verwerken. Over een aantal weken zullen de resultaten van een tweede ronde genotypering bekend zijn, welke de daadwerkelijke genen aan zal tonen die van invloed zijn op de immuunrespons na hepatitis B vaccinatie.

Singapore - taal en cultuur
Singapore, sinds 1965 een republiek na korte tijd bij Maleisie gehoord te hebben, is echt een multi-culturele samenleving waar iedereen verdraagzaam naast elkaar leeft en elkaar respecteert. De overgrote meerderheid van de bevolking, ruim 80%, is Chinees, verder woont er een groot aantal Maleiers en Indiërs en zijn er ook veel “expats” uit Europa en de VS. Dit maakt het leven in Singapore heel veelzijdig. Van kleine straatjes met kraampjes om buiten te eten in China Town of Little India, tot luxe grote shopping malls en Star Bucks. En zo sta je ’s ochtends in de metro tussen de chinezen, mensen in Islamitische klederdracht, een vrouw in Indische klederdracht en wat blanken.

In de Singaporese cultuur is eten erg belangrijk. Men eet gewoonlijk buiten de deur en overal zijn dan ook “foodcourts” of “hawker centres”, waar je lekker en naar onze normen erg goedkoop kan eten (met stokjes).

De algemene voertaal in Singapore is Engels. Echter Singaporezen worden op school verplicht om naast het Engels ook de taal van hun land van herkomst te leren (Mandarijn, Maleis of Tamil). Verder is Singapore erg Amerika-georienteerd. Veel Singaporezen gaan voor een master of PhD project naar Amerika en komen daarna weer terug.

Singapore mag dan bekend staan om zijn “vele regels” , in het dagelijks leven merk je er niets van en je kan je op ieder tijdstip overal veilig voelen.

Tot slot
Graag wil ik u bedanken voor uw financiële steun. Mede hierdoor werd voor mij een fantastisch leerzame ervaring mogelijk gemaakt!