Over de Stichting Dr. Saal van Zwanenberg Prijzen Fellowships Lezing Aanmelden
Homepage > Fellowships > Verslagen verstrekte fellowships > Femke van de Water
  Sefanja Achterberg
  Annelies Agterof
  Marijke van Aken
  Maarten Anderegg
  Hanna van Antwerpen
  Edwin van Asseldonk
  Martijn van Attekum
  Karlijn Bastiaansen
  Mirjam Belderbos
  Sophie Bernelot Moens
  Gerard Boink
  Sarah Bovenberg
  Hans Buiter
  Dorith Claushuis
  Jonathan Coutinho
  Laura Daenen
  Hannah Degeling
  Mila Donker
  Karyn Feenstra
  Marlou Florack
  Fieke Froeling
  Daan Geerke
  Thijs Giezen
  Rubi de Groot
  Sasja Heetveld
  Hanke Heun
  Onno Holleboom
  Sascha Hoogendoorn
  Luc Jansen
  Janneke Jaspers
  Charlotte Keyzer
  Joris Koetsveld
  Job Komen
  Hidde Kroon
  Marijn Kuijpers
  Maayke Kuijten
  Arjan van Laarhoven
  Hiddo Lambers Heerspink
  Nadine Mascini
  David Maussang-Detaille
  Monique van Meegeren
  Maurits van Meer
  Vincent de Meijer
  Marieke Meijs
  Gwenn Mulder
  Robert Neijzen
  Christiaan Nijst
  Kees-Pieter Paul
  Vincent Pelgrom
  Daniël van Raalte
  Annemarie van Rossum
  Sanne Schoffelen
  Robbert Strijbosch
  Marvin Tanenbaum
  Rosalie Teeuwen
  Karin Theune
  Irma van Tuijl
  Chantal Verkleij
  Hanneke Vlaming
  Robbert de Vries
  Annick van de Ven
  Maudy Walraven
  Femke van de Water
  Lianne Willems
  Lieke Winkelmolen
  Michel Wissing
  Lot de Witte
  Annelien Zweemer
Femke van de Water
Persoonlijk verslag

Introductie
Na mijn studie Biomedische gezondheidswetenschappen ben ik junior onderzoeker geworden bij de afdeling Farmacologie-Toxicologie van het NCMLS/UMC-St Radboud in Nijmegen. Tijdens mijn promotieonderzoek heb ik mij bezig gehouden met de regulatie van transporters in de nier en hoe nierschade mogelijk voorkomen kan worden door de toepassing van gene-silencing technieken als antisense en short-interfering RNA. Bij de afdeling waar ik werk bestaat al jarenlang een nauw samenwerkingsverband met Dr. D.S. Miller. Gedurende het grootste deel van het jaar is Dr. D.S. Miller werkzaam in het lab of Pharmacology and Chemistry van het National Institute of Environmental Health Sciences/ National Insitute of Health (NIEHS/NIH) in North Carolina (USA). In de zomermaanden huurt hij echter labruimte bij het Mount Desert Island Biological Laboratory (MDIBL) in Maine (USA). In dit zomerlab komen onderzoekers van over de hele wereld samen om onderzoek te doen aan de daar voorkomende zeespecies. Dr. D.S. Miller heeft een grote expertise in regulatie van transportprocessen die plaatsvinden in onder andere de proximale tubulus van de nier. Met behulp van een uniek model, waarin met confocaal microscopie wordt gekeken naar transport van fluorescerende stoffen in geïsoleerde proximale tubuli van de tandkarper (Fundulus Heteroclitus), kan inzicht worden verkregen in regulatie van transportmechanismen in de nier. In 2004 heb ik al eerder de mogelijkheid gekregen om aan het MDIBL onderzoek te doen naar regulatiemechanismen van nierransporters. Dankzij een duo-fellowship van de Saal van Zwanenbergstichting kon ik, samen met een stagaire (Monique van Meegeren) in de zomer van 2005 het eerder gedane onderzoek uitbreiden.

Het MDIBL
Het werken aan het MDIBL is een geweldige ervaring geweest. Door het unieke karakter van dit lab, waar tijdens de zomermaanden onderzoekers van over de hele wereld samenkomen, is er veel interactie met andere wetenschappers en uitwisseling van kennis. Iedereen werkzaam aan het MDIBL houdt zich bezig met fysiologisch en farmacologisch onderzoek aan verschillende zeespecies waaronder de tandkarper, hondshaai en de rog. Tijdens de vele seminars die er worden gegeven leer je dan ook van alles over andere zeespecies en zie je wat voor een onderzoek er allemaal gedaan wordt. Door de clustering van expertise aan het MDIBL is het ideaal om ervaringen uit te wisselen en nieuwe ideeen op te doen. Verder vormt het werk in het lab zelf een fantastische ervaring: de gezelligheid met alle andere uitwisselingsstudenten en medewerkers, de ligging van het lab op het schitterende Mount Desert Island, het uitzicht vanuit de verschillende laboratoria op de oceaan en de vele werkbesprekingen en seminars die er gehouden worden in de buitenlucht zijn onvergetelijk.

Het Onderzoek
Tijdens het onderzoek dat Monique en ik uitgevoerd hebben in het lab van Dr. D.S. Miller, hebben wij regulatiemechanismen van niertransporters bestudeerd in de tandkarper. Het oorspronkelijke plan was de eerder verkregen data van 2004 uit te breiden en de effecten van dexamethason op een niertransporter, de Multidrug resistance protein isoform 2 (Mrp2), nader te bepalen. Mrp2 is een efflux transporter die onder andere voorkomt in de proximale tubulus van de nier en deze transporter scheidt vele schadelijke stoffen in het lichaam uit naar de urine. Eerder gaf dexamethason een inductie van Mrp2 gemedieerd transport, maar gedurende deze zomer was het lastig deze resultaten te herhalen. Behalve de vele voordelen en het unieke karakter van het tandkarper model, heeft dit model ook een groot nadeel. De vissen worden gevangen in de natuur en seizoensinvloeden, genetische variatie, stress en andere lastig controleerbare invloeden kunnen de reproduceerbaarheid van experimenten behoorlijk beinvloeden. Na wat tegenslag zijn we dan ook een andere weg ingeslagen en hebben we onderzocht hoe verschillende haem-oxygenase effectormoleculen en modulatoren van haem-oxygenase het Mrp2-afhankelijk transport beïnvloeden. Het haem-oxygenase enzym is verantwoordelijk voor de omzetting van haem in ijzer, koolstofmonoxide en biliverdine/bilirubine. In de cel is incorporatie van haem in onder andere stikstofoxide- synthase en guanylylcyclase van belang voor de activiteit van deze enzymen. In eerder onderzoek was reeds aangetoond dat deze twee enzymen een belangrijke rol spelen in de signaaltransductieroute die Mrp2-expressie en -activiteit reguleert. Verder kan koolmonoxide, een afbraakproduct van haem, binden aan guanylylcyclase en de activiteit van dit enzym, en dus ook van Mrp2, beïnvloeden. De resultaten die we verkregen hebben tijdens dit onderzoek tonen aan dat de effectormoleculen van haem-oxygenase en modulatie van dit enzym inderdaad effecten hebben op transport activiteit van Mrp2. Hoewel er nog veel over de effecten van haem-oxygenase op Mrp2 afhankelijk transport te onderzoeken valt, hebben we door middel van dit onderzoek aan het tandkarpermodel enkele nieuwe inzichten verkregen over de signaaltransductieroutes die de Mrp2 expressie en activiteit reguleren.

Downloads

Copyright © 2010 Merck Sharp & Dohme Corp., a subsidiary of Merck & Co., Inc., Whitehouse Station, N.J., U.S.A.