Introductie
Op het moment dat ik dit verslag schrijf is het een week voordat ik terug ga naar Nederland. Het afgelopen half jaar heb ik onderzoek mogen doen in Boston, USA. Een compleet nieuwe wereld is voor me opengegaan. Anderhalf jaar geleden is het alweer dat ik voor het eerst contact opnam met Dr. Kramers om te informeren naar de mogelijkheden die hij mij kon bieden voor een stage in het buitenland. Op dat moment was ik halverwege mijn co-schappen aan het UMC St Radboud in Nijmegen. Ik wist twee dingen zeker: ik wilde internist worden en ik wilde niet alleen klinisch werk doen. Aangezien wetenschappelijk onderzoek me altijd al heeft aangetrokken, besloot ik mijn wetenschappelijke stage uit te breiden naar zes maanden en dit in het buitenland te doen.
Ik had het geluk dat Dr. Kramers erg goede contacten bleek te hebben met Prof. Dr. Bonventre, het hoofd van de afdeling nefrologie van het Brigham and Women’s hospital in Boston. Na een jaar van regelen van subsidies, visums en huisvesting en schrijven van een onderzoeksvoorstel, kon ik op 1 april 2005 aan de slag in Boston onder begeleiding van Dr. Ichimura in het laboratorium van Prof. Dr. Bonventre.

Onderzoek
Toen ik arriveerde in Boston was het plan dat ik onderzoek zou gaan doen naar Endoplasmatisch Reticulum stress en de rol die geneesmiddeltransporters hierop hebben. Echter al snel bleek dat het geplande onderzoek niet voldoende paste bij de onderzoeken die op dat moment werden gedaan in het laboratorium. Vanaf dat moment ben ik me gaan richten op het onderzoek naar Kidney Injury Molecule 1 (KIM1).Dit eiwit is in 1998 voor het eerst beschreven door mijn begeleider, Dr. Ichimura. Het is een eiwit wat tot expressie komt op de apicale zijde van proximale tubules cellen in de nier na nierschade. Dit maakt het tot een interessant onderzoeksobject voor de zoektocht naar nieuwe biomarkers voor nierschade. Echter op het moment van mijn arriveren in Boston was het nog volstrekt onduidelijk wat de functie van KIM1 is. Aangezien het alleen tot expressie komt na nierschade is er een grote kans dat KIM1 een rol speelt in het proces van schade en herstel in de nier. KIM1 wordt alleen gezien in de aan de tubulus grenzende zijde van de epitheelcel. In de tubulus bevinden zich na nierschade veel apoptotische en necrotische cellen. Onze hypothese was dat KIM1 een interactie aan zou gaan met deze dode cellen. Uit mijn onderzoek bleek dat KIM1 een nieuwe receptor is voor phagocytose van dode cellen uit de tubulus door nierepitheelcellen. Uiteindelijk hebben we KIM1 kunnen karakteriseren als een nieuwe scavenger receptor. De groep van scavenger receptors is erg belangrijk voor phagocytose door macrofagen. Met behulp van KIM1 zijn dus ook epitheelcellen van de proximale tubulus in de nier in staat tot phagocytose van dode cellen.

Onderzoeksgroep
Ik heb het de afgelopen zes maanden erg goed naar mijn zin gehad in de onderzoeksgroep van Prof. Dr. Bonventre. De begeleiding door Dr. Ichimura was zeer prettig en door zijn hulp heb ik veel geleerd over het doen van wetenschappelijk onderzoek. Daarnaast heb ik me zeer goed vermaakt met de andere collega’s in het lab. Ook zij hebben mij vaak geholpen bij mijn experimenten. Het was een geweldige ervaring om onderzoek te doen in zo’n enthousiaste en diverse onderzoeksgroep. 

Boston - Amerika
Behalve hard gewerkt aan mijn onderzoek heb ik ook erg veel van Boston en zijn omgeving gezien. Boston is een erg prettige stad om te wonen en te werken. Het weer (in de zomer) is behoorlijk goed te noemen, alhoewel soms wel erg benauwd. De mensen zijn aardig en erg behulpzaam. De mogelijkheden om te gaan stappen en om uit te gaan eten zijn eindeloos. Met name enkele restaurants in Chinatown kan ik van harte aanbevelen voor een bezoek, goedkoop en lekker eten. Ook een bezoek aan een wedstrijd van de Red Sox hoort zeker in het programma van iedereen die hier ooit komt om een tijd te leven en te werken. Go Red Sox!
Verder kan ik iedereen, die hier in de zomer naar toe komt, aanraden om met de trein naar manchester by the sea te gaan voor een lekker dagje strand. Ook Concord, Plymouth en Salem zijn stadjes die gemakkelijk zijn te bezoeken en zeer interessant zijn vanwege hun historische bezienswaardigheden. Op wat grotere afstand van Boston zijn ook interessante bezienswaardigheden te vinden zoals uiteraard New York en Washington. In het noorden zijn de White Mountains en Acadia National park het bezoeken meer dan waard. Helaas heb ik de White Mountains niet in de Indian Summer (oktober) mee kunnen maken, want dan schijnen ze op zijn mooist te zijn met prachtige herfstkleuren.

Financiën
Amerika is zeker geen goedkoop land om te leven. In een stad als Boston heb je te maken met hoge kamerhuren, onder de 600 dollar zul je niet snel iets vinden, om over de prijzen van een appartement nog maar te zwijgen. Verder liggen de prijzen in de supermarkt net iets hoger dan in Nederland. Ook de prijzen in cafees zijn een stuk hoger. Wat wel  goedkoper is dan in Nederland, is elektronische apparatuur zoals computers, handhelds en digitale fototoestellen (helaas kun je daar echter niet van leven).

Graag wil ik de Saal van Zwanenberg Stichting bedanken voor hun financiële ondersteuning van mijn onderzoeksproject in Boston.