Introductie
In mijn 4de jaar van de studie Geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam ben ik, naast het afronden van het laatste doctoraaljaar, begonnen met onderzoek bij de afdeling Vasculaire Geneeskunde van het AMC bij prof. J. Kastelein en bij dr. J.A. Kuivenhoven. Ik wilde kennis maken met wetenschappelijk onderzoek, omdat daar in het curriculum van geneeskunde eigenlijk weinig aandacht aan werd besteed. Ik participeerde in twee studies over het enzym lipoproteïne lipase (LPL), een cruciaal enzym in de afbraak van vetrijke deeltjes in het bloed. Na deze eerste aanraking met wetenschappelijk onderzoek werd ik enthousiast voor een “full-time” stage en het liefst in het buitenland. Via de afdeling kreeg ik de mogelijkheid om in Vancouver stage te lopen bij prof. dr. Pritchard in the “Atherosclerosis Specialty Laboratory” van de Healthy Heart Program in het St. Paul’s Hospital, onderdeel van de University of British Columbia.

Onderzoek
Mijn onderzoek richtte zich op peroxisome proliferator-activated receptor (PPAR)-a, een transcriptiefactor die een belangrijke rol speelt in de oxidatie van vrije vetzuren en in het lipidenmetabolisme. De geneesmiddelengroep van fibraten zijn (relatief aspecifieke) PPAR-aagonisten en worden in de kliniek gebruikt om cholesterol waarden te verlagen. Het doel van mijn onderzoek was tweeledig. Ten eerste testten we in vitro nieuwe compounds op hun vermogen PPAR- a specifiek te activeren. Deze compounds werden gemaakt door het farmaceutische bedrijf Forbes Medi Tech die het onderzoek financierde. Ten tweede waren we geïnteresseerd in een natuurlijk voorkomende mutatie binnen PPAR-a,“PPAR-aL162V”, die in sommige klinische studies geassocieerd wordt met een gunstiger lipidenprofiel en een betere respons op behandeling met fibraten. Het doel van onze studie was om in vitro de respons op fibraten tussen wild type PPAR-aen PPAR-aL162V te vergelijken en onderliggende mechanismen te onderzoeken.
Helaas liep het onderzoek niet zoals gepland. Na enkele maanden stapte de professor op en mede daardoor verlegde het farmaceutisch bedrijf zijn interesse naar andere onderzoeksgebieden binnen de “drugs discovery”. Ik kon op de Faculty of Pharmaceutical Sciences bij dr. K. Wasan mijn onderzoek naar het PPAR polymorphisme samen met mijn dagelijkse supervisor voortzetten, maar toen hij een half jaar later werd ontslagen omdat een belangrijke beurs niet verlengd werd, was ik min of meer ook gedwongen om te stoppen. Ik had op dat moment helaas nog geen interessante resultaten gevonden. Ik heb de laatste periode van mijn stage gebruikt om een review paper te schrijven over PPAR-a, PPAR-a-L162V en de toekomst van nieuwe PPAR-aagonisten, getiteld: “Peroxisome Proliferator Activated Receptor (PPAR)-a: a Pharmacological Target with a Promising Future”. Deze is gepubliceerd in Pharmaceutical Research. 21(9): 1531-1538 (2004).

Wonen en leven in Vancouver
Leven in de stad Vancouver was een geweldige ervaring. De stad zelf is prachtig, ruim opgezet en zeer comfortabel om in te wonen. Maar de omgeving met al zijn outdoor mogelijkheden maakt het pas echt speciaal. In de zomer lenen de bergen om Vancouver heen zich voor geweldige “hikes”, waarbij de klim naar Lake Garibaldi mijn favoriet is geworden. In de winter kun je op dezelfde bergen skiën en met uitzicht op wolkenkrabbers een piste afdalen is toch een aparte ervaring.
In de vakanties heb ik met m’n vriendin door de Rocky Mountains bij de National Parks van Jasper en Banff gereisd en met een aantal vrienden op Vancouver Island de “West Coast Trail” gelopen. Dit is een tocht van een week langs de kust en door de regenwouden van West Vancouver Island, zonder “enige beschaving” tegen te komen. De natuur en wilde dieren die je onderweg tegenkomt is uniek.Ook ben ik in Vancouver gaan hockeyen. Ik deed dit in Nederland al en via iemand uit het lab ben ik daar bij een club lid geworden. Het was leuk om je sport eens in een ander land te bedrijven en ik leerde op de club veel mensen kennen. Met veel van hen heb ik nog steeds contact en een aantal van hen is in Nederland op bezoek geweest. Via hen leerde ik de Canadese cultuur en de manier van leven goed kennen.

Tot slot
Al met al kijk ik terug op een geweldige ervaring die dankzij de financiële steun van de Saal van Zwanenbergstichting realiseerbaar werd. Momenteel loop ik nog 1,5 jaar co-schappen en daarna ambieer ik een carrière in de interne geneeskunde, waar ik de kliniek zou willen combineren met wetenschappelijk onderzoek. Ondanks het tegenvallende beloop denk ik dat deze stage een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan mijn wetenschappelijke vorming. In Vancouver zelf heb ik me dusdanig thuis gevoeld dat ik er graag nog eens een tijd naar terug zou willen gaan, om daar bijvoorbeeld een deel van promotie onderzoek te doen of een deel van mijn medsche vervolgopleiding te volgen. Het was een onvergetelijke periode!