Introductie
Ik studeer Farmaceutische Wetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. Ter afronding van het doctoraal wordt er een wetenschappelijke stage van zes maanden uitgevoerd. Dit was voor mij een uitgelezen kans om eens verder te kijken dan Utrecht en ik de wilde de stage dan ook het liefst in het buitenland doen.
Oncologie is een gebied dat niet uitgebreid aan bod komt tijdens mijn studie. Via Dr. P.A.J. Henricks van de vakgroep Farmacologie en Pathofysiologie kwam ik in contact met een onderzoeksgroep in Sydney. In Nederland wordt al veel aandacht besteed aan de genetische invloeden van kankerontwikkeling, maar de Molecular Oncology Group bood mij de mogelijkheid me meer te verdiepen in de proteomics aspecten van de ontwikkeling van mammacarcinomen. Juist deze andere invalshoek van het oncologie-onderzoek heeft mijn interesse gewekt.
Ik heb deze kans dan ook met beide handen aangegrepen en ben eind juli 2004 naar Sydney vertrokken om stage te lopen bij Dr. S. Fanayan en Dr. J.A. Byrne aan de Molecular Oncology Group van de Oncology Research Unit in het kinderziekenhuis.

Onderzoek
Oncology Research Unit / Molecular Oncology Group
De ORU (Oncology Research Unit) voert onderzoek uit naar de biologische processen betrokken bij kanker. De Unit wordt geleid door professor Peter Gunning en bestaat uit vier laboratoria/vakgroepen. Doel is een vroege, accurate diagnose en de ontwikkeling van effectieve nieuwe therapieën. Waardoor de behandeling van kankerpatiënten kan verbeteren. De ORU werkt nauw samen met zowel nationale en internationale onderzoeksinstituten en is tevens verbonden aan de Universiteit van Sydney.
De Molecular Oncology Group staat onder leiding van dr. J.A. Byrne. Jennifer Byrne startte in 2000 haar eigen onderzoeksgroep bij de ORU, dit richt zich vooral op de functionele karakteristieken van nieuwe genen die tot expressie komen in kankercellen. Zij heeft 4 menselijke genen als eerste geïdentificeerd. Mijn directe begeleidster dr. S. Fanayan is werkzaam als post-doc binnen deze groep.

De groep onderzoekt de functies van een nieuwe groep van genen, de D52 (of TPD52) familie. Deze zijn over-expressief in menselijk borstkanker. Tevens wordt er ook onderzoek gedaan naar MAL2, die door deze groep als eerste geïdentificeerd is en behoort tot de MAL proteolipid familie. Er is over-expressie van MAL2 in kankercellen en het bindt D52-achtige proteïnen. Er is weinig bekend over de moleculaire functies van D52, MAL2 en gerelateerde proteïnen in cellen.
Er wordt onderzocht welke invloed de over-expressie van deze proteïnen heeft op tumorcellen en hoe het identificeren daarvan in vivo de kanker diagnose en behandeling kan verbeteren.

Onderzoeksproject
Gedurende zes maanden heb ik onderzoek gedaan naar het bindingsdomein van MAL2 (Myelin and Lymphocyte protein 2) waarmee het aan zijn partners bindt. Deze interacties werden getest in het Yeast Two-Hybrid  (Y2H) System.

MAL2 is een transmembraan proteïn en over-expressief in borstkankercellen. Echter er is weinig bekend van de moleculaire functies van de MAL familie. MAL2 is gelocaliseerd in lipid rafts op het apicale membraan. Lipid rafts zijn microdomeinen die een hoog glycosphingolipid en cholesterol gehalte hebben. Het is belangrijk voor het indirecte transport van bepaalde eiwitten. Dit indirecte transport is het transport van het basolaterale naar het apicale membraan. Er zijn 7 bindingspartners geidentificeerd voor MAL2, te weten: D52, MUC1, VAP-B, FLJ22056, Reticulon-1a, Reticulon-4b en TB2/DP1.
Ik heb een studie gedaan naar het domein van MAL2 waarmee het aan MUC1, VAP-B en FLJ22056 bindt. De hypothese was dat een of meerdere van de transmembrane domeinen van MAL2 betrokken waren bij de binding aangezien MUC1, VAP-B en FLJ22056 niet aan het N-terminale deel van MAL2 binden en MUC1 en VAP-B zelf ook een transmembraan domein hebben.
Tevens heb ik ook onderzocht met welk domein D52 aan MAL2 bindt. Op grond van eerdere onderzoeken in het lab wordt gedacht dat het C-terminale deel aan het N-terminale deel van MAL2 bindt.Uit deze studie blijkt dat er verschillende interactiedomeinen bestaan in MAL2. Dit illustreert dat MAL2 meerdere proteïnen tegelijk kan binden en dat is het kenmerk van een adaptor proteïne.

Begeleiding
Binnen de groep werd ik goed ontvangen. Met al hun kennis, enthousiasme en interesse hebben dr. Fanayan en dr. Byrne mij gedurende de zes maanden begeleid. Door hun aanwezigheid in het lab waren ze altijd beschikbaar voor het beantwoorden van vragen. Tevens kon ik hiervoor ook terecht bij andere medewerkers binnen de vakgroep.
Na het lezen van de literatuur ben ik getraind in de technieken die ik nodig had voor mijn onderzoek, waarna ik werd geholpen met het opzetten van mijn onderzoek. Hierna ben ik mijn eigen dagen en experimenten gaan indelen. Er werd mij de mogelijkheid geboden zeer zelfstandig te werken en dat heb ik zeer op prijs gesteld. Een keer per week werden de resultaten en vervolstappen besproken. Kortom: ik heb de begeleiding als zeer prettig en deskundig ervaren.

Wonen en leven in Sydney
Sydney is werkelijk een fantastische stad om te wonen en de mensen zijn vriendelijk en zeer behulpzaam. Je merkt goed dat het een miljoenenstad is, omdat er altijd wel iets te doen is. Het beste is om in het centrum te gaan wonen, want dat is wel de plek waar het meeste leven is. Er is een goed uitgaansleven, een mooie omgeving, fantastische stranden en een heerlijk klimaat.
Ik deed onderzoek in het kinderziekenhuis van Sydney en daarom was ik niet verbonden aan de universiteit. Hierdoor ben ik niet echt in contact gekomen met het studentenleven daar. Wel heb ik veel contact gehad met de studenten binnen de Oncology Research Unit. Er is ook niet zo’n studentenleven als we in Nederland kennen. Er zijn enkele campussen maar de studenten wonen voornamelijk nog bij hun ouders. Juist vanwege deze reden raad ik mensen aan om in een huis met andere studenten of reizigers te gaan wonen
Huisvesting is er genoeg in Sydney. Overal hangen briefjes waar kamers aangeboden worden. Ik heb dan ook niks van tevoren geregeld, maar had zo een kamer. Woonruimte is wel erg duur. Ik woonde dan ook in een groot gemeenschappelijk huis met 12 andere jonge mensen in het centrum van Sydney. Dit was erg gezellig en in de weekenden deden we dan ook veel leuke dingen. Doordat ik op het lab zo zelfstandig kon werken, en zelf mijn tijd kon indelen was dit goed te realiseren. Wilde ik een dagje vrij, dan werkte ik op een ander moment extra.
Openbaar vervoer is erg duur, dit in tegenstelling tot de benzineprijzen. Mocht je samen met iemand anders in Australië zijn voor een verblijf van langere tijd, dan raad ik je aan een auto te kopen.
Ik zou iedereen aanraden naar Sydney te gaan, natuurlijk heb ik het getroffen omdat ik er tijdens de zomer was, maar ook in de winter is het er prachtig en is er genoeg te zien en te doen.

Terug in Nederland
Na de afronding van mijn verslag en een presentatie voor de vakgroep in Nederland heb ik dit project met succes afgesloten en mijn doctoraal behaald. Het zal nog even duren voordat ik me apotheker mag noemen, maar tijdens de onderzoeksstage heb ik mij gerealiseerd dat mijn interesse zeker op het onderzoeksgebied ligt. Mijn ambitie is dan ook om na mijn afstuderen te promoveren. Wellicht zal ik dit later combineren met het apothekersvak.
Stage lopen in het buitenland is erg duur. Zowel de huisvesting, het leven en het openbaar vervoer zijn duurder dan in Nederland. Ik wil de Dr. Saal van Zwanenbergstichting dan ook hartelijk danken voor de financiële ondersteuning van mijn onderzoeksproject. Deze stage in Sydney was voor mij een geweldige ervaring en denk er dan ook vaak met veel voldoening aan terug.